Zaburzenie z przyśpieszoną fazą snu

Zaburzenie z przyśpieszoną fazą snu

Zaburzenie z przyśpieszoną fazą snu i czuwania:

  • polega na zasypianiu i budzeniu się kilka godzin wcześniej, niż wynika to z powszechnie akceptowanych norm
  • dotyczy ono około 1% ludzi w średnim i starszym wieku
  • w leczeniu najważniejsze są interwencje behawioralne z higieną snu
  • wspomagająco stosowanie niskich dawek melatoniny po zbyt wczesnym porannym wybudzeniu się
Zaburzenie z przyśpieszoną fazą snu

Zaburzenie z przyśpieszoną fazą snu i czuwania (ASWPD) polega na zasypianiu i budzeniu się kilka godzin wcześniej, niż wynika to z powszechnie akceptowanych norm. Dotyczy ono około 1% ludzi w średnim i starszym wieku, wtedy też ma zazwyczaj swój początek.
Najczęściej osoby skarżą się na:

 

  • uczucie senności wczesnym wieczorem,
  • a w konsekwencji zasypianie,
  • bardzo wczesne budzenie się rano,
  • a także zmęczenie w ciągu dnia.

W związku z krótszym dniem i mniejszym dostępem do światła słonecznego te trudności mogą być bardziej wyraźne jesienią i zimą.

 

Najbardziej skuteczne w leczeniu przyspieszonej fazy snu:

  • są interwencje behawioralne, to znaczy stopniowe opóźnianie godziny kładzenia się do łóżka,
  • dodatkowo zaleca się:
    stosowanie fototerapii bezpośrednio przed snem, ponieważ światło najlepiej synchronizuje nasz dobowy rytm,a także przyjmowanie melatoniny w niskiej dawce 1 – 0,5 mg po zbyt wczesnym porannym wybudzeniu

Algorytm stosowania melatoniny egzogennej w leczeniu zaburzeń snu

Zobacz więcej